Co-ouderschap of omgangsregeling

Bijna 40% van alle huwelijken eindigt in een echtscheiding. In veel gevallen zijn daar ook (jonge) kinderen bij betrokken. Indien dat het geval is, dan dient er een ouderschapsplan opgesteld worden. Daarin moet aangegeven worden of ouders kiezen voor een omgangsregeling of voor co-ouderschap. Vaak wordt voor co-ouderschap gekozen, omdat ouders het beste voor de kinderen willen.

Vroeger was co-ouderschap een uitzondering en was een omgangsregeling de norm. Degene die het meest flexibel en het meest thuis was, had ook de meeste zorg voor de kinderen. De andere ouder had de zorg voor de kinderen dan vaak een weekend in de twee weken. Voor veel ex-partners was dit geen fijne regeling, aangezien een van de twee de kinderen maar minimaal zag, terwijl de andere ouder de zorg zo ongeveer continu had.co-ouderschap

Als de scheiding eenmaal rond is en het co-ouderschap vorm gaat krijgen, dan beginnen de problemen vaak. Op het moment dat ouders niet meer een gezamenlijk huishouden hebben, is goede communicatie onmisbaar om co-ouderschap succesvol te laten zijn. Maar laat dat nou vaak net een punt zijn wat gescheiden ouders soms niet (meer) heel goed kunnen. De redenen daarvoor zijn divers: als er al nieuwe partners in het spel zijn, beslissen die ook vaak mee bij het maken van (nieuwe) afspraken, wat de communicatie bemoeilijkt. Als je geen gezamenlijke huishouding meer hebt, zie je elkaar lang zo vaak niet en moet je andere manieren vinden om te communiceren.  Meestal wordt het dan WhatsApp. Helaas liggen misverstanden dan op de loer, net als bij het versturen van e-mail. Als je de andere ouder fysiek spreekt, dan zie je de lichaamstaal en lichaamshouding en weet je vaak wel hoe de ander het bedoelt. Via berichten kan de boodschap totaal anders overkomen.

Wat ouders zich soms bij het afspreken van co-ouderschap ook niet realiseren, is dat je ongelofelijk goed moet kunnen plannen en dat je heel flexibel moet zijn in je werksituatie, aangezien je een onderverdeling moet maken in de week of in de twee weken. Het betekent dus dat je minder uren kunt werken óf dat je de werkuren moet kunnen verdelen.  Juist omdat er zo makkelijk misverstanden kunnen ontstaan, is goede communicatie onmisbaar. Kinderen hebben naast beide ouders ook structuur, rust en regelmaat nodig. Is dat te realiseren met co-ouderschap? Ik gooi wellicht de knuppel in het hoenderhok, maar dat moet dan maar. Het welzijn van de kinderen is toch het meest belangrijk? Kijk eens goed of je dat kunt bieden en zo ja, hoe geven jullie dat als ouders op een goede manier vorm? Denk er heel goed over na en stel jezelf en de ander de volgende vragen: is het goed voor de kinderen? Is het goed voor ons? Lukt het ons qua werk, qua afstand en qua tijd om het op deze manier te doen? Wees eerlijk naar jezelf en naar de andere ouder en voel je niet bezwaard of schuldig als je toch voor een omgangsregeling kiest. Als je dat samen in goed overleg kunt afspreken en het is een weloverwogen keus, dan werkt dat mijns inziens beter dan een onder morele dwang opgelegd co-ouderschap waarbij beide ouders continu gestrest zijn omdat het niet in hun leven en niet in het leven van de kinderen past.

 

Het ‘niet-wijzigingsbeding’ ex artikel 1:159 lid 3 BW

Vaak wordt in echtscheidingsconvenanten het zogenaamde niet-wijzigingsbeding opgenomen. Dat houdt in dat de hoogte van de partneralimentatie niet gewijzigd kan worden, ook niet indien sprake is van onvoorziene veranderde omstandigheden. In deze huidige tijd waarin veel mensen werkloos worden door de #Corona-crisis, is het wellicht handig om te weten dat de rechter hier niet in mee gaat. Er moet een mogelijkheid blijven om een wijziging te vragen indien er sprake is van een dusdanige wijziging dat naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet langer van de alimentatieplichtige kan worden gevergd dat hij/zij aan het beding gehouden is. De uitspraak van het Gerechtshof ‘s-Hertogenbosch vind je hier: uitspraak Gerechtshof ‘s-Hertogenbosch

 

“The best of enemies,” waarin te zien is dat mediation zelfs voor de meest lastige situaties ingezet kan worden

Vorige week keek ik naar de film “The best of enemies.” In dit onwaarschijnlijk en toch waargebeurde verhaal komt mediation zo mooi naar voren dat ik besloot om deze blog te schrijven.

De zwarte bevolking van North Carolina heeft het zwaar, de huizenprijzen stijgen, maar de kwaliteit van de woningen is slecht. Mensenrechtenactiviste Ann Atwater helpt hen bij rechtszaken en procedures. Op het moment dat een zwarte school afbrandt, pleit Ann Atwater voor een gemengde school, zodat de kinderen van de afgebrande school het jaar af kunnen maken op een school voor blanke kinderen. Veel inwoners van het dorp zijn het hier niet mee eens en ook de rechtbank wijst het verzoek af. Segregatie is in die tijd meer regel dan uitzondering, evenals racisme.

Het N.C. Department of Health, Education and Welfare stuurde Bill Riddick naar het dorp om met de lokale bevolking naar een oplossing te zoeken. Riddick was bekend om zijn succesvolle aanpak in het organiseren van charettes. Dit zijn bijeenkomsten waarbij alle stakeholders meedenken, maar waarbij een aantal afgevaardigden worden aangewezen om de ideeën met de achterban te bespreken. Bij een charette komt iedereen aan bod en álle ideeën worden besproken. Ann Atwater wordt gedwongen om samen te werken met een lokale Ku Klux Klan-leider. Geheel tegen de verwachting in, zie je dat er begrip groeit over en weer en dat er een vriendschap ontstaat die een leven lang duurde. In deze film is prachtig weergegeven hoe helend mediation kan zijn. (Bron afbeelding: Netflix)

Pas op voor de ‘Ouderdomsclausule’

Pas op voor de ‘Ouderdomsclausule’

Stel, je ziet een leuk huis en je bent op slag verliefd. Je laat geen aankoopkeuring doen en voor wat betreft het koopcontract geloof je het ook wel. Is toch altijd standaard toch? Nou niet altijd.

Als een woning wat ouder is dan zie je vaak dat in het koopcontract een extra artikel is opgenomen dat ‘Ouderdomsclausule’ heet. In deze clausule wordt de koper erop gewezen dat het huis door zijn leeftijd misschien in een minder goede bouwkundige staat is en dat de eisen die aan de woning gesteld worden (veel) lager liggen dan wanneer er geen sprake is van een opgenomen ouderdomsclausule. Feitelijk word je als koper van een huis ernstig beperkt in je rechten.

NVM Koopcontract

Normaliter is het zo dat indien een woning bepaalde (verborgen) gebreken heeft, de koper de verkoper hier op aan kan spreken. In een standaard NVM koopcontract staat immers dat de koper weliswaar het risico neemt op alle (verborgen) gebreken met uitzondering van de hoofdregel: “Voor gebreken die het normale gebruik belemmeren en die niet aan koper bekend of kenbaar waren op het moment van het tot stand komen van deze koopovereenkomst is verkoper uitsluitend aansprakelijk voor de herstelkosten.” (Non-conformiteit).

Jongere woningen

Tegenwoordig blijkt het zelfs soms het geval dat verkopers van woningen die niet eens zo heel erg oud zijn bij verkoop ook een ouderdomsclausule op laten nemen in het koopcontract. Hierdoor lopen kopers veel meer risico. Het is namelijk niet alleen zo dat een gebrek dat door ouderdom is gekomen onder de clausule valt, maar dat ook gebreken die niet direct het gevolg zijn van ouderdom voor rekening kunnen komen van de kopers op basis van de ouderdomsclausule. Het is daarom altijd verstandig om een bouwkundige keuring te laten uitvoeren en te bespreken wat wel en wat niet onder de ouderdomsclausule valt. Zo bespaar je jezelf een hoop vervelende verrassingen achteraf.

 

Piek scheidingen na de feestdagen

Piek scheidingen na de feestdagen

Wanneer mensen willen scheiden dan gebeurt dat meestal  niet van de een op de andere dag. Er sluimert vaak al langere tijd onvrede bij een van beide partners of bij beiden. Meestal zijn de kinderen de reden waarom mensen de relatie nog wat langer volhouden.  Als de feestdagen er  aan komen en stellen  gedwongen zijn om veel tijd met elkaar door te brengen, zie je toch dat ná de feestdagen een piek is in het aantal echtscheidingen in Nederland. Dit heeft te maken met de stress die er doorgaans is tijdens  deze dagen. Waar brengen we de dagen door, hoe en met wie.

Villa Pinedo

Als het besluit om te scheiden genomen is en er zijn kinderen in het spel, dan wil je dat het vooral voor de kinderen zo soepel mogelijk verloopt. Helaas lukt dat niet altijd. Emoties nemen de overhand, er zijn verwijten over en weer, en gevoelens zijn gekwetst. Het is dan niet makkelijk om te denken in het belang van het kind. Marsha Pinedo heeft de stichting  Villa Pinedo opgericht om kinderen een plek te geven om naartoe te gaan als hun ouders in scheiding liggen. Het is voor kinderen ook mogelijk om gekoppeld te worden aan een ‘buddy’ voor een luisterend oor of advies.

Open brief

Op het moment dat mensen met kinderen bij Mediationpraktijk De Boog komen om hun echtscheiding in gang te zetten,  dan krijgen ze als eerste de ‘Open brief’ van Villa Pinedo.

Dat is een brief die geschreven is door de 70.000 kinderen per jaar die te maken krijgen met de scheiding van hun ouders. Hierin laten zij weten hoe zij zich voelen , maar ook wat ze belangrijk vinden, zoals het recht om van beide ouders te mogen houden. Dit klinkt vanzelfsprekend, maar dat is het niet.

 

Mediationpraktijk De Boog zet zich, in het belang van de kinderen, in om volgens het ‘Pinedo principe’ te werken.

 

Mediation en scheiden

 

Scheiden met behulp van een mediator zorgt ervoor dat de scheiding zo soepel mogelijk verloopt voor beide partijen.  Zeker als er kinderen in het spel zijn, is dit van groot belang. Een mediator is onpartijdig en neutraal. Hij of zij zorgt tevens voor heldere  informatie en begeleidt partijen tijdens het maken van de afspraken. Als partijen er toch op de een of andere manier niet uitkomen, dan kan de mediator ervoor zorgen dat er weer openingen ontstaan en de scheiding goed en zonder frustraties verloopt. Als mensen tegenover elkaar komen te staan in de rechtszaal dan zijn er alleen maar verliezers. Voor de kinderen is het daarom ook zo enorm belangrijk dat de scheiding zorgvuldig gebeurt waarbij hun belang nooit uit het oog verloren wordt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De stijl van de mediator en de keuze voor registratie

De stijl van de mediator en de keuze voor registratie

Een aantal jaren geleden begon ik enthousiast aan mijn opleiding tot register mediator met als specialisatie arbeid. Omdat ik ook jurist ben, was ik in de veronderstelling dat dit een mooie toegevoegde waarde zou kunnen zijn voor mijn praktijk.

De Mediation federatie Nederland (MfN) bleek alleen de faciliterende mediationstijl te toetsen. Deze stijl houdt in dat de focus ligt op het proces en het zoeken naar de achterliggende belangen en minder op het vinden van een bepaalde oplossing.

Iedere mediator heeft zijn of haar eigen stijl en iedere mediator heeft bepaalde technieken of strategieën die hij of zij toepast. Ieder mens is anders, dus ook iedere mediator reageert anders op situaties en dus ook tijdens mediations.

De faciliterende mediationstijl past veel minder bij mij dan bijvoorbeeld de evaluatieve stijl. Deze stijl is oplossingsgericht. Het is vooral gericht op het bereiken van consensus, werkbare afspraken en oplossingen. Tijdens een mediation bekijk ik welke interventie nodig is. Mocht het nodig zijn om op dat moment aan te geven dat een oplossing op grond van de wet niet is toegestaan, dan zal ik dat aangeven. Op andere momenten zal ik het misschien wél nodig vinden om de belangen zoveel mogelijk naar boven te halen. Dat bezie je dus tijdens het proces. Aanvoelen wat op dat moment nodig is voor partijen om het proces zo soepel mogelijk te laten verlopen.

Los van het feit dat ik dus geen mediator ben die werkt volgens de faciliterende mediationstijl, gaat mijn persoonlijke voorkeur ook uit naar het ADR Register. Zij accepteert verscheidene professionals die zich bezig houden met conflicthantering zonder daarbij de kwaliteit uit het oog te verliezen. Sterker nog, bij het ADR Register kun je je twee jaar lang laten begeleiden bij je praktijkvoering door een mentor. Het geeft mij zoveel meer mogelijkheden om mijn vak uit te oefenen. Vanaf 1 januari a.s. zal het ADR Register tevens erkend worden door de Raad voor Rechtsbijstand en wordt het speelveld voor MfN mediators en die van het ADR Register gelijk.